खेलकुद

दसवटा पदकको लक्ष्य राखेको नेपाल २०औँ एसियाली खेलकुदमा दुई कांस्यमै सीमित।

कम्तीमा १० पदक जित्ने लक्ष्यसहित जापान पुगेको नेपाली टोली २०औँ एसियाली खेलकुदमा दुई कांस्यमै सीमित बनेको छ। सुरुवाती पराजयले पदकविहीन हुने डर पैदा भए पनि टोलीले दुई पदक जोगाएको छ।

बिनिता परियार

नेपाल | २२ आश्विन २०८३, बिहीबार

जापानको आइची-नागोयामा सम्पन्न २०औँ एसियाली खेलकुदमा नेपाल महत्त्वाकांक्षी लक्ष्यभन्दा निकै पछाडि परेको छ। स्वर्णसहित कम्तीमा १० पदक जित्ने 'मिसन २०२६' को ठूलो नाराका साथ सहभागी नेपाल जम्मा दुईवटा कांस्य पदकमा सीमित रह्यो। प्रतियोगिता सुरु भएसँगै पदकका दाबेदार खेलाडीहरू धमाधम पराजित भएपछि एक समय नेपाल पदकविहीन हुने डर पैदा भएको थियो।

यद्यपि, महिला कबड्डी टोलीले लगातार दोस्रोपटक कांस्य पदक जितेर इतिहास रच्यो भने करातेका तेन्जिङ शेर्पाले अन्तिम दिन कांस्य जित्दै नेपालको साख जोगाए। सहभागी ४४ राष्ट्रमध्ये नेपाल ३७औँ स्थानमा रह्यो। यस्तै, पौडी र एथलेटिक्सका केही खेलाडीले नयाँ राष्ट्रिय कीर्तिमान कायम गर्नु पनि सफलताको अर्को पक्ष हो।

तर, यो निराशाजनक नतिजाले नेपालको तीनवर्षे लामो तयारी 'मिसन २०२६' को औचित्यमाथि प्रश्न उठाएको छ। कागजमा ठूलो योजना बने पनि सरकारी बजेट अभावमा प्रशिक्षण पटकपटक रोकिनु, खेलाडीले ६०० रुपैयाँ भत्ता मात्र पाउनु र रणनीतिक अभ्यासको कमी नै विफलताको मुख्य कारण बन्यो। कुन खेल वा खेलाडीबाट पदक आउने हो भन्ने स्पष्ट खाका नहुनुले 'मिसन २०२६' लाई उपहासको विषय बनायो।

कतिपय खेलाडीलाई अनावश्यक स्वर्णको दबाब दिइएको थियो। जस्तै, एरिका गुरुङलाई स्वर्ण विजेताका रूपमा प्रचार गर्दा उनी मानसिक दबाबमा परिन्। यस्तै, कराते टोलीलाई वैदेशिक प्रशिक्षण नदिएको परिणाम नतिजामा देखियो। यसपटक अनावश्यक पदाधिकारीको भिड नगएको सुखद पक्ष रहे पनि एसियाडमा नेपालको सहभागिता अदूरदर्शी परियोजनाको सिकार बन्यो।

अबको एसियाडका लागि नेपालले हावादारी सपनाभन्दा धरातलीय यथार्थमा आधारित योजना बनाउनुपर्छ। पदकको सम्भावना भएका निश्चित खेलहरू वर्गीकरण गरी विशेष वैदेशिक प्रशिक्षण र लगानी केन्द्रित गर्नु नै अबको बुद्धिमानी हुनेछ।